Dit document is een officiële beschikking waarin toestemming wordt verleend aan een marktkoopman (of diens weduwe) om hulp te krijgen bij de exploitatie van een marktkraam op de Westerstraat in Amsterdam. De toestemming is verleend voor de bijstand door de dochter van de vergunninghouder, M. Davidson (geboren in 1918). Opvallend is de strikte voorwaarde "niet vervangen". Dit hield in dat de vergunninghouder zelf fysiek aanwezig moest blijven op de marktplaats; de dochter mocht enkel helpen en niet de plaats van de houder innemen. De handgeschreven wijziging van "den Heer" naar "Mw." suggereert dat de oorspronkelijke vergunninghouder mogelijk was overleden of dat de vergunning op naam van de echtgenote was gezet.
De datum 11 december 1940 is cruciaal: Nederland was op dat moment ruim een half jaar bezet door nazi-Duitsland. De naam Davidson en het adres Rapenburgerstraat (gelegen in het hart van de Jodenbuurt) duiden op een Joodse familie. In deze periode begonnen de bezetters met het invoeren van anti-Joodse maatregelen, maar het dagelijks leven en de bureaucratie liepen deels nog via de normale kanalen. Echter, niet lang na het schrijven van deze brief, in 1941, zouden Joodse marktkooplieden worden verbannen van de reguliere markten (zoals de Westerstraatmarkt in de Jordaan) en beperkt worden tot speciaal aangewezen "Joodse markten". Dit document is een getuigenis van een Joods gezin dat in de vroege bezettingsjaren probeerde hun broodwinning op de markt voort te zetten onder steeds strengere administratieve en segregerende regels.